ระหว่างด้านหน้าอาคารกับผู้ชม มีการสนทนาอย่างเงียบสงบเกิดขึ้น เส้นสายลังเล ปริมาตรหายใจ ภาพนิ่งดูเหมือนเคลื่อนไหว ตัวอาคารเองไม่เปลี่ยนแปลง แต่การรับรู้เริ่มสั่นไหว และชัดเจนขึ้นว่า สถาปัตยกรรมคือข้อตกลงอันละเอียดอ่อนที่เกิดขึ้นระหว่าง "สิ่งที่มองเห็น" กับ "สิ่งที่รู้สึก"