0:00– "การเกิด" นี่แสดงถึงชีวิตที่กำลังจะเริ่มต้นและสายสัมพันธ์ที่กำลังจะก่อตัวขึ้น

0:30– "วัยเด็ก" ฉันจินตนาการว่าเพื่อนคนแรกในชีวิตอาจจะเป็นของเล่นหรือสัตว์เลี้ยง และแสดงออกผ่านหุ่นยนต์ที่เคลื่อนไหวได้ ลูกตุ้มคว่ำเป็นตัวแทนของความคลุมเครือของความทรงจำและการใช้ชีวิตอยู่ในปัจจุบันโดยไม่ถูกผูกมัดด้วยเวลา

1:00~ "สังคม" ฉันเลือกที่จะแสดงนาฬิกาเพราะนี่คือช่วงเวลาที่ความรู้สึกของเวลาชัดเจนที่สุด และฉันได้แสดงการพบปะและการจากลาผ่านทรงกลมของแสง นาฬิกาที่หมุนไปข้างหน้าและข้างหลังแทนการไหลของเวลาที่ผู้คนดำรงอยู่ พร้อมกับการคิดถึงชีวิตที่หลากหลาย – ทั้งชีวิตที่ก้าวไปข้างหน้าและชีวิตที่ก้าวถอยหลัง

1:30~ "ปีสุดท้าย" ฉันได้ถ่ายทอดสิ่งที่ได้สั่งสมมาตลอดหลายปีผ่านซากปรักหักพัง มันสื่อถึงความรู้สึกของการทิ้งไว้เพียงสิ่งที่จำเป็นสำหรับคนรุ่นหลัง มากกว่าสิ่งที่ควรสืบทอดไปยังคนรุ่นต่อไป ผู้รับก็ถูกวาดภาพว่าเลือกเอาเฉพาะสิ่งที่จำเป็นเท่านั้น ดังนั้นฉันจึงหลีกเลี่ยงการวาดภาพพวกเขาด้วยฝ่ามือคว่ำลงเพื่อรับ แต่เลือกใช้ท่าทางที่คลุมเครือแทน

ตลอดทั้งงาน มีการนำลูกตุ้มมาใช้ ไม่ใช่เพื่อเป็นตัวแทนของ 'เวลา' ตามที่ปรากฏใน 'สังคม' แต่เพื่อแสดงความรู้สึกของ 'การเดินของเวลา'
ชื่อเรื่องนี้สื่อถึงความหมายเช่น 'การเชื่อมต่อ' และ 'การรวมกลุ่ม' เมื่อแสดงการพบปะและการเชื่อมต่อกับผู้คนหลากหลายตลอดชีวิตโดยใช้เส้นและจุด จะมีการวาดเส้นตรงเส้นเดียวระหว่างแต่ละคู่ของจุด เมื่อจำนวนจุดเพิ่มขึ้น เส้นที่เชื่อมต่อพวกมันก็จะเพิ่มขึ้นเช่นกัน โดยมีเส้นหลายเส้นแผ่ออกจากจุดเดียว โดยมีจุดเดียวเป็นศูนย์กลาง เส้นที่วาดจะถูกรวมเข้าด้วยกันโดยจุดนั้นเอง – ดังนั้นจึงได้ชื่อเรื่องนี้